\nAntoni Baraniak (ur. 1 stycznia 1904 w Sebastianowie, zm. 13 sierpnia 1977 w Poznaniu) \u2013 polski duchowny rzymskokatolicki, salezjanin, kapelan i sekretarz prymas\u00f3w Polski Augusta Hlonda (1933\u20131948) oraz Stefana Wyszy\u0144skiego (1949\u20131951), biskup pomocniczy gnie\u017anie\u0144ski w latach 1951\u20131957, arcybiskup metropolita pozna\u0144ski w latach 1957\u20131977. Po\u015bmiertnie odznaczony Orderem Or\u0142a Bia\u0142ego.
\n\u017byciorys
\n1 wrze\u015bnia 1917 przyjecha\u0142 do O\u015bwi\u0119cimia i rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w szkole \u015bredniej jako wychowanek salezja\u0144ski. W 1920 wst\u0105pi\u0142 do nowicjatu Towarzystwa Salezja\u0144skiego w Kleczy Dolnej i 28 lipca 1921 z\u0142o\u017cy\u0142 pierwsz\u0105 profesj\u0119 zakonn\u0105. W 1921\u20131924 przebywa\u0142 na studiach filozoficznych w Studentacie Filozoficznym w Krakowie. 30 maja 1924 zda\u0142 matur\u0119 i 15 marca 1925 z\u0142o\u017cy\u0142 \u015bluby wieczyste w Zgromadzeniu Salezja\u0144skim. W latach 1924\u20131927 pracowa\u0142 jako wychowawca w Kleczy Dolnej, Czerwi\u0144sku i Warszawie.
\nPrze\u0142o\u017ceni zakonni skierowali go na studia teologiczne, kt\u00f3re w latach 1927\u20131931 odby\u0142 na Papieskim Uniwersytecie Gregoria\u0144skim w Rzymie. \u015awi\u0119ce\u0144 prezbiteratu udzieli\u0142 mu 3 sierpnia 1930 w ko\u015bciele Si\u00f3str Karmelitanek
\nw Krakowie arcybiskup Adam Stefan Sapieha.
\n1 wrze\u015bnia 1933 zosta\u0142 sekretarzem i kapelanem prymasa Polski kardyna\u0142a Augusta Hlonda. Nast\u0119pnie od 9 czerwca 1940 do 1943 mieszka\u0142 w Lourdes, a w latach 1943\u20131945 wraz z kardyna\u0142em Hlondem w klasztorze cysterskim
\nw Hautecombe w Sabaudii. W maju 1945 uda\u0142 si\u0119 przez Pary\u017c do Rzymu,
\naby pracowa\u0107 u boku kardyna\u0142a Hlonda. 20 lipca 1945 wraz z prymasem Hlondem powr\u00f3ci\u0142 do Polski do Poznania. Po jego \u015bmierci zosta\u0142 sekretarzem i kapelanem prymasa Stefana Wyszy\u0144skiego.
\nPe\u0142ni\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 26 kwietnia 1951, kiedy to zosta\u0142 nominowany biskupem pomocniczym archidiecezji gnie\u017anie\u0144skiej i biskupem tytularnym teodozjopolita\u0144skim. \u015awi\u0119ce\u0144 biskupich udzieli\u0142 mu 8 lipca 1951 prymas Wyszy\u0144ski. Za swoje zawo\u0142anie biskupie przyj\u0105\u0142 s\u0142owa \u201eDa mihi animas, caetera tolle\u201d (Daj mi dusze, reszt\u0119 zabierz).
\nW okresie od 1951 do 1953 pracowa\u0142 w sekretariacie Prymasa Polski.
\nW nocy z 25 na 26 wrze\u015bnia 1953 zosta\u0142 aresztowany razem z prymasem Wyszy\u0144skim[1]. Osadzono go w Areszcie \u015aledczym na Mokotowie. Tam przez 3 lata poddawany by\u0142 brutalnemu \u015bledztwu przez oprawc\u00f3w z Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa. By\u0142 m.in. 145 razy przes\u0142uchiwany, niekiedy po kilkana\u015bcie godzin, zrywano mu paznokcie, przetrzymywano przez wiele dni bez ubrania
\nw lodowatej, pe\u0142nej fekali\u00f3w celi[2]. Mimo okrutnych tortur nie da\u0142 si\u0119 z\u0142ama\u0107
\ni nie obci\u0105\u017cy\u0142 prymasa, na czym zale\u017ca\u0142o komunistycznym s\u0142u\u017cbom. Uzyskanie takich zezna\u0144 umo\u017cliwi\u0142oby wytoczenie Stefanowi Wyszy\u0144skiemu procesu o zdrad\u0119 pa\u0144stwa i dzia\u0142alno\u015b\u0107 kontrrewolucyjn\u0105. Zwolniony 30 pa\u017adziernika 1956, ponownie podj\u0105\u0142 obowi\u0105zki kierownika sekretariatu.
\n30 maja 1957 zosta\u0142 mianowany przez papie\u017ca Piusa XII arcybiskupem metropolit\u0105 pozna\u0144skim. 2 lipca 1957 obj\u0105\u0142 rz\u0105dy w archidiecezji. Paliusz przyj\u0105\u0142 8 wrze\u015bnia 1958 z r\u0105k infu\u0142ata Boles\u0142awa Filipiaka w archikatedrze pozna\u0144skiej.
\nW latach 1962\u20131965 uczestniczy\u0142 we wszystkich czterech sesjach soboru watyka\u0144skiego II. Zasiada\u0142 w soborowej Komisji do Spraw Ko\u015bcio\u0142\u00f3w Wschodnich[5]. 16 i 17 kwietnia 1966 wraz z ca\u0142ym Episkopatem Polski prze\u017cywa\u0142 w Poznaniu uroczysto\u015bci milenijne Chrztu Polski. 1 stycznia 1968
\nw bazylice archikatedralnej zainaugurowa\u0142 rok Tysi\u0105clecia Biskupstwa Pozna\u0144skiego. 29 i 30 czerwca tego roku przewodniczy\u0142 uroczysto\u015bciom milenijnym, a 12 pa\u017adziernika w trakcie III sesji Synodu Archidiecezji Pozna\u0144skiej koronowa\u0142 w katedrze obraz Matki Boskiej R\u00f3\u017ca\u0144cowej z ko\u015bcio\u0142a jezuit\u00f3w.
\n6 grudnia 1972 otrzyma\u0142 pismo Stolicy Apostolskiej potwierdzaj\u0105ce tytu\u0142 metropolitalny dla archidiecezji pozna\u0144skiej, a 2 czerwca 1974 zosta\u0142y uwie\u0144czone sukcesem jego d\u0142ugoletnie starania o utworzenie Papieskiego Wydzia\u0142u Teologicznego w Poznaniu.
\nPo d\u0142ugotrwa\u0142ej i ci\u0119\u017ckiej chorobie zmar\u0142 13 sierpnia 1977. Zosta\u0142 pochowany w podziemiach pozna\u0144skiej katedry.
\nJest kandydatem do wyniesienia na o\u0142tarze[7]. W pa\u017adzierniku 2017 arcybiskup Stanis\u0142aw G\u0105decki poinformowa\u0142 o zamiarze rozpocz\u0119cia procesu beatyfikacyjnego.
\nOdznaczenia
\nW 2018, w 100. rocznic\u0119 odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119, prezydent RP Andrzej Duda nada\u0142 mu po\u015bmiertnie Order Or\u0142a Bia\u0142ego.
\nW 2016 w areszcie \u015bledczym przy ul. Rakowieckiej otwarto cel\u0119 jego pami\u0119ci[13]. Jego pomnik znajduje si\u0119 w Mchach, a popiersie w archikatedrze pozna\u0144skiej. Jego imieniem nazwano zesp\u00f3\u0142 szk\u00f3\u0142 w Mchach oraz ponadtrzykilometrow\u0105 arteri\u0119 w Poznaniu, biegn\u0105c\u0105 wzd\u0142u\u017c po\u0142udniowego brzegu Jeziora Malta\u0144skiego.
\n\u0179r\u00f3d\u0142o: wikipedia.org
\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"